
photo by law_keven
Het is al eerder gezegd en het wordt opnieuw gezegd: met de toenemende schaalvergroting wordt de bedrijfsstructuur van melkveebedrijven anders. Niet langer gezinsbedrijf, niet langer alles in één hand; meerdere aandeelhouders en specialisatie. Denk Bracamonte. De uitgedijde gezinsbedrijven zijn immers moeilijk over te dragen, en de risico’s worden te groot. Bovendien zorgt het model waarbij eigenaar ook altijd volledig manager is niet voor optimale benutting van ondernemers talenten, vakmanschap en kapitaal: de kans dat dat allemaal in 1 persoon of 1 stel verenigd is is niet zo groot. (Een uitzondering zijn natuurlijk degenen die zo’n mega-familiebedrijf hebben weten op te bouwen;-); maar vind maar eens een opvolger.) Als je alleen van dit model uitgaat, blijft er jong talent (zonder geld) wat niet aan de bak komt en dus niet tot bloei komt of naar andere sectoren afvloeit, en blijft er kapitaal (wellicht afkomstig uit andere sectoren?) onbenut voor de landbouw.
Hans ten Cate, die onlangs afscheid nam van de raad van bestuur van de Rabobank:
“De schaalvergroting zal toenemen. Je kunt als ondernemer niet meer alles in 1 hand hebben. Het risico wordt te groot, niet alleen financieel, maar ook het risico dat iemand ziek wordt. Je zult naar een deling van het ondernemen en het in eigendom hebben van de grond gaan, dat roepen wij al langer. Dat gaat nu echt komen. En er zal clustering komen waarbij het ondernemersrisico in de zin van bedrijfsvoeringsrisico gespreid gaat worden en je ook kunt specialiseren.”
Wanneer organiseren we een denktank rond dit thema en de precieze mogelijkheden in Portugal?
(in: van Dijk: Hans ten Cate- toch een mooi model, de cooperatie in: Cooperatie, augustus 2008, number 595 p.8-10, volgens en met dank aan de blog “De landbouw verandert“.









Recente reacties | Reacções